Gülüşüyle Gönül Doyuran Sevgili, Sana Gitme Desem!
Hayal yoksulu bir adama hayal kurmayı sen öğrettin. En güzel hayallerimi seninle kurdum. Bütün güzel düşlerin arkasında olduğunu bilmeyi ister miydin? Hayallerimin ötesine geçtiğinde ise ben sana yetişemedim. Arkandan koştuğumu ve seni bulmak için yorulduğumu bilseydin, bilmem ki beni bekler miydin? Seni sen olduğun için sevmenin asıl benim için bir zevk olduğunu elbette sen hiçbir zaman bilemeyecektin. Beklemek zor, bekletme yar!
Gülmeyi bilmezdim, beni gülüşünle divane ettin. Sıcaklığın ölçülebilir bir değer olduğu masalının, sadece fizik derslerinde anlatıldığını sen bana bir sıcak bakışınla öğrettin. Gözlerinin içinde sanki sen vardın. Ellerini gözlerinin içine sahi nasıl koydun? Bir insanın gözleriyle dokunma yeteneğini haiz olabilmesi senin gözlerini en güzel rengi... İçten bir gülüşü fakir fukarayı doyurmak sayan ecdad seni tanısaydı kim bilir ne sevinirdi. Gülüşüyle gönül doyuran sevgili nerdesin?
Aramakla bulunmaz ama bulanların yalnız arayanlar olduğunu seni ararken öğrenecektim. Çölde Leyla’sını arayan garibanı sevindiren vuslat bana uzak mı? Ayrılık hakikatken, kavuşmak sadece bir hayal mi, söylesene yar? Yolunu kaybetmiş bir dervişim yolunda. Savrulur bu deli gönül iflah olmaz bir umutla, başımı döndüren sevdanın rüzgarında.Gel artık, ne olur bekletme yar!
Acılar denizinde boğulurken elimden tutan yine sen oldun. Mesih soluklu yar, nerdesin? Dertlerine derman ararken yanı başımda seni bulan ben. Ağlayan ben, güldüren sen. Acı çeken ben, dindiren sen. Korku denizinin derinliklerinde gezindiğim yeter .Ruhuma serinlik veren bad-ı saba, nerdesin?
Karla kaplı gönül dağımın kardeleni, huzuru seninle bulmuştum, oysa şimdi buhranlar anaforunda kayboldum. Bahar mı beklersin; değil misin ki sen bir kardelensin? Her şeye sahip olsam ama sen olmasan neye yarar? Ama sen yanımda olsan, öylece kal, öylece kal…
Varlığınla doldurmuşken küçücük dünyamı, bırakıp gitmek neden? Ben, benim ;ama sadece sen varken. Sen aydınlatmamışken dünyamı çektiğim çile yeter. Yaşadığım hayatın anlamını seninle bulmuşken, söylesene neden?
Demek ki rüyaların en güzeli sen. Sade gülüşün bir ömre bedel. Bulmak değilmiş meğer, seni aramak da güzel. Acı çekmek değil ki zor! Yeter ki sen benimle ol. Yalnızlık veya huzursuzluk, asıl sen yokken. Demek ki manasız hayatımın asıl anlamı sen. Varsa sen, yoksa sen…Sana gitme desem!